INFORMACJA O PRAWACH PACJENTA
Drogi Pacjencie!
Obowiązujące przepisy nakładają na nas obowiązek poinformowania Cię o przysługujących
Ci prawach. Aby zrealizować ten obowiązek w „PhysioIntegra Teresa Furman”,
przygotowaliśmy niniejszą ogólną informację o prawach pacjenta oraz wyciąg z przepisów
regulujących prawa pacjenta (znajdziesz go poniżej). W wyciągu znajdziesz bardziej
szczegółowe informacje o prawach pacjenta oraz ograniczenia tych praw określone
w przepisach.
Pamiętaj, że przestrzeganie praw pacjenta jest obowiązkiem organów władzy
publicznej właściwych w zakresie ochrony zdrowia, Narodowego Funduszu Zdrowia,
podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, osób wykonujących zawód
medyczny oraz innych osób uczestniczących w udzielaniu świadczeń zdrowotnych.
Kierownik podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych lub upoważniony przez niego
terapeuta może ograniczyć korzystanie z praw pacjenta w przypadku wystąpienia zagrożenia
epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. W przypadku
ograniczenia Twoich praw w naszym gabinecie, informację w tym zakresie znajdziesz
w naszym gabinecie w łatwo dostępnym miejscu.
TWOJE PODSTAWOWE PRAWA, JAKO PACJENTA, TO:
I. Prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej
wiedzy medycznej.
II. Prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu
na zagrożenie zdrowia lub życia.
III. Prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością
w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach
wymaganiom fachowym i sanitarnym.
IV. Prawo do informacji o swoim stanie zdrowia.
V. Prawo do informacji o prawach pacjenta określonych ustawie o prawach
pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz w przepisach odrębnych,
uwzględniającej ograniczenia tych praw określone w tych przepisach.
VI. Prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych
przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych.
VII. Prawo do zachowania w tajemnicy informacji z Tobą związanych przez osoby
wykonujące zawód medyczny.
VIII. Prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych
lub odmowy takiej zgody po uzyskaniu informacji o stanie zdrowia.
IX. Prawo do poszanowania intymności i godności, w szczególności w czasie
udzielania świadczeń zdrowotnych.
X. Prawo do obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczenia zdrowotnego.
XI. Prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej Twojego stanu
zdrowia oraz udzielonych Ci świadczeń zdrowotnych.
WYCIĄG Z PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH PRAWA PACJENTA ORAZ OGRANICZENIA
TYCH PRAW OKREŚLONE W PRZEPISACH.
PRAWA PACJENTA OKREŚLONE W KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ:
Art. 68 [Prawo do ochrony zdrowia]
1. Każdy ma prawo do ochrony zdrowia.
2. Obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy
dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Warunki
i zakres udzielania świadczeń określa ustawa.
3. Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom,
kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.
4. Władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych i zapobiegania
negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska.
5. Władze publiczne popierają rozwój kultury fizycznej, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży.
PRAWA PACJENTA OKREŚLONE W USTAWIE Z DNIA 6 LISTOPADA 2008 R.
PRAWACH PACJENTA I RZECZNIKU PRAW PACJENTA
Art. 4 [Zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę]
1. W razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu
odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na
podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
2. W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju i godności sąd
może, na żądanie małżonka, krewnych lub powinowatych do drugiego stopnia w linii prostej
lub przedstawiciela ustawowego, zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez
nich cel społeczny na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zawinionego naruszenia prawa pacjenta do:
1) przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie podmiotu leczniczego
wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia
zdrowotne;
2) informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmioty
udzielające świadczeń zdrowotnych;
3) dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia;
4) zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych.
Art. 6 [Prawo do świadczeń zdrowotnych]
1. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom
aktualnej wiedzy medycznej.
2. Pacjent ma prawo, w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich
świadczeń zdrowotnych, do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych,
procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń.
3. Pacjent ma prawo żądać, aby udzielający mu świadczeń zdrowotnych:
1) lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie;
2) pielęgniarka (położna) zasięgnęła opinii innej pielęgniarki (położnej).
4. Lekarz może odmówić zwołania konsylium lekarskiego lub zasięgnięcia opinii innego
lekarza, jeżeli uzna, że żądanie, o którym mowa w ust. 3, jest bezzasadne.
5. Żądanie, o którym mowa w ust. 3, oraz odmowę, o której mowa w ust. 4, odnotowuje się w
dokumentacji medycznej.
6. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się do pielęgniarki (położnej) w zakresie zasięgania opinii innej
pielęgniarki (położnej).
Art. 7 [Zagrożenie zdrowia lub życia pacjenta; poród]
1. Pacjent ma prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze
względu na zagrożenie zdrowia lub życia.
2. W przypadku porodu pacjentka ma prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych
związanych z porodem.
Art. 8 [Należyta staranność; przestrzeganie zasad etyki zawodowej] Pacjent ma prawo
do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty
udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych
przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych
osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi
przez właściwe samorządy zawodów medycznych.
Art. 9 [Prawo pacjenta do informacji]
1. Pacjent ma prawo do informacji o swoim stanie zdrowia.
2. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego przedstawiciel ustawowy mają
prawo do uzyskania od osoby wykonującej zawód medyczny przystępnej informacji o stanie
zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i
leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania,
wynikach leczenia oraz rokowaniu, w zakresie udzielanych przez tę osobę świadczeń
zdrowotnych oraz zgodnie z posiadanymi przez nią uprawnieniami.
3. Pacjent lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do wyrażenia zgody na
udzielenie informacji wymienionych w ust. 2 innym osobom.
4. Pacjent ma prawo żądać, aby osoba wykonująca zawód medyczny nie udzielała mu
informacji, o której mowa w ust. 2.
5. Po uzyskaniu informacji, o której mowa w ust. 2, pacjent ma prawo przedstawić osobie
wykonującej zawód medyczny swoje zdanie w tym zakresie.
6. W przypadku określonym w art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2020 r. poz. 514 i 567), pacjent ma prawo żądać, aby
lekarz udzielił mu informacji, o której mowa w ust. 2, w pełnym zakresie.
7. Pacjent małoletni, który nie ukończył 16 lat, ma prawo do uzyskania od osoby wykonującej
zawód medyczny informacji, o której mowa w ust. 2, w zakresie i formie potrzebnej do
prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego.
8. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego ustawowy przedstawiciel mają
prawo do uzyskania od pielęgniarki, położnej przystępnej informacji o jego pielęgnacji i
zabiegach pielęgniarskich.
Art. 10 [Prawo do informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia] W
przypadku, o którym mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
lekarza i lekarza dentysty, pacjent, jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny mają
prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia
pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnego u
innego lekarza lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.
Art. 11 [Prawo do informacji o prawach pacjenta]
1. Pacjent ma prawo do informacji o prawach pacjenta określonych w niniejszej
ustawie oraz w przepisach odrębnych, uwzględniającej ograniczenia tych praw
określone w tych przepisach. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia tę
informację w formie pisemnej, poprzez umieszczenie jej w swoim lokalu, w miejscu
ogólnodostępnym.
2. Przepisu ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się do wykonywanych wyłącznie w miejscu wezwania
indywidualnych praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych praktyk
lekarskich, indywidualnych praktyk pielęgniarek, położnych i
indywidualnych praktyk fizjoterapeutycznych.
3. W przypadku pacjenta niemogącego się poruszać informację, o której mowa w ust. 1,
udostępnia się w sposób umożliwiający zapoznanie się z nią w pomieszczeniu, w którym
pacjent przebywa.
Art. 12 [Prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych] Pacjent ma
prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez
podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w tym o profilaktycznych programach
zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot.
Przepisy art. 11 ust. 1 zdanie drugie i ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 12a [Zgłoszenie] Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy, lub opiekun faktyczny
ma prawo zgłaszania osobom wykonującym zawód medyczny, Prezesowi Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub
podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu działania
niepożądanego produktu leczniczego zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. – Prawo
farmaceutyczne.
Art. 13 [Prawo pacjenta do tajemnicy informacji] Pacjent ma prawo do zachowania
w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń
zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związku z wykonywaniem
zawodu medycznego.
Art. 14 [Obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z pacjentem]
1. W celu realizacji prawa, o którym mowa w art. 13, osoby wykonujące zawód medyczny
są obowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem,
w szczególności ze stanem zdrowia pacjenta.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy:
1) tak stanowią przepisy odrębnych ustaw;
2) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia
pacjenta lub innych osób;
3) pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy;
4) zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych
z udzielaniem świadczeń zdrowotnych innym osobom wykonującym zawód medyczny,
uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń.
2a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się także do postępowania przed wojewódzką komisją do
spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1.
2b. W sytuacjach, o których mowa w ust. 2, ujawnienie tajemnicy może nastąpić wyłącznie w
niezbędnym zakresie. W sytuacji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, zakres ujawnienia tajemnicy
może określić pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy.
3. Osoby wykonujące zawód medyczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 2
pkt 1-3 i ust. 2a, są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta, chyba że zgodę na
ujawnienie tajemnicy wyrazi osoba bliska. Osoba bliska wyrażająca zgodę na ujawnienie
tajemnicy może określić zakres jej ujawnienia, o którym mowa w ust. 2b.
4. Zwolnienia z tajemnicy, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się, jeśli ujawnieniu tajemnicy
sprzeciwi się inna osoba bliska lub sprzeciwił się temu pacjent za życia, z zastrzeżeniem ust.
6 i 7. Sprzeciw dołącza się do dokumentacji medycznej pacjenta.
5. Przed wyrażeniem sprzeciwu, o którym mowa w ust. 4, pacjent ma prawo do uzyskania
informacji o skutkach złożenia sprzeciwu.
6. W przypadku sporu między osobami bliskimi o ujawnienie tajemnicy lub o zakres jej
ujawnienia, zgodę na ujawnienie tajemnicy wyraża sąd, o którym mowa w art. 628 ustawy z
dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w postępowaniu nieprocesowym
na wniosek osoby bliskiej lub osoby wykonującej zawód medyczny. Osoba wykonująca
zawód medyczny może wystąpić z wnioskiem do sądu także w przypadku uzasadnionych
wątpliwości, czy osoba występująca o ujawnienie tajemnicy lub sprzeciwiająca się jej
ujawnieniu jest osobą bliską. Sąd, wyrażając zgodę na ujawnienie tajemnicy, może określić
zakres jej ujawnienia, o którym mowa w ust. 2b.
7. W przypadku gdy pacjent za życia sprzeciwił się ujawnieniu tajemnicy, o której mowa w
ust. 4, sąd, o którym mowa w art. 628 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego, w postępowaniu nieprocesowym na wniosek osoby bliskiej, może
wyrazić zgodę na ujawnienie tajemnicy i określić zakres jej ujawnienia, jeżeli jest to
niezbędne:
1) w celu dochodzenia odszkodowania lub zadośćuczynienia, z tytułu śmierci pacjenta;
2) dla ochrony życia lub zdrowia osoby bliskiej.
8. W przypadku wystąpienia do sądu z wnioskiem, o którym mowa w ust. 6 albo 7, sąd bada:
1) interes uczestników postępowania;
2) rzeczywistą więź osoby bliskiej ze zmarłym pacjentem;
3) wolę zmarłego pacjenta;
4) okoliczności wyrażenia sprzeciwu.
Art. 16 [Prawo pacjenta do wyrażenia zgody na świadczenia] Pacjent ma prawo do
wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej
zgody, po uzyskaniu informacji w zakresie określonym w art. 9.
Art. 17 [Prawo do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania]
1. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, ma prawo do wyrażenia zgody na
przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych.
2. Przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub
niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody, ma prawo do wyrażenia zgody, o której mowa
w ust. 1. W przypadku braku przedstawiciela ustawowego prawo to, w odniesieniu do
badania, może wykonać opiekun faktyczny.
3. Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat, osoba ubezwłasnowolniona albo pacjent chory
psychicznie lub upośledzony umysłowo, lecz dysponujący dostatecznym rozeznaniem, ma
prawo do wyrażenia sprzeciwu co do udzielenia świadczenia zdrowotnego, pomimo
zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego. W takim przypadku
wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego.
4. Zgoda oraz sprzeciw, o których mowa w ust. 1-3, mogą być wyrażone ustnie albo przez
takie zachowanie się osób wymienionych w tych przepisach, które w sposób niebudzący
wątpliwości wskazuje na wolę poddania się czynnościom proponowanym przez osobę
wykonującą zawód medyczny albo brak takiej woli.
Art. 18 [Forma pisemna zgody]
1. W przypadku zabiegu operacyjnego albo zastosowania metody leczenia lub
diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, zgodę, o której mowa
w art. 17 ust. 1, wyraża się w formie pisemnej. Do wyrażania zgody oraz sprzeciwu
stosuje się art. 17 ust. 2 i 3.
1a. W przypadku wyrażenia zgody na zabieg operacyjny albo zastosowanie metody leczenia
lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta za pośrednictwem
Internetowego Konta Pacjenta, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia
2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz.U. z 2020 r. poz. 702), lub przy użyciu
podpisu osobistego, wymagana jest forma dokumentowa.
2. Przed wyrażeniem zgody w sposób określony w ust. 1 i 1a pacjent ma prawo do uzyskania
informacji, o której mowa w art. 9 ust. 2.
3. Przepisy art. 17 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 20 [Prawo do poszanowania intymności i godności pacjenta]
1. Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności, w szczególności w
czasie udzielania mu świadczeń zdrowotnych.
2. Prawo do poszanowania godności obejmuje także prawo do umierania w spokoju i
godności.
Art. 20a [Prawo do leczenia bólu]
1. Pacjent ma prawo do leczenia bólu.
2. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych jest obowiązany podejmować działania
polegające na określeniu stopnia natężenia bólu, leczeniu bólu oraz monitorowaniu
skuteczności tego leczenia.
Art. 21 [Obecność osoby bliskiej]
1. Na życzenie pacjenta przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych może być obecna
osoba bliska.
2. Osoba wykonująca zawód medyczny udzielająca świadczeń zdrowotnych pacjentowi
może odmówić obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w
przypadku istnienia prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze
względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta. Odmowę odnotowuje się w dokumentacji
medycznej.
Art. 22 [Obowiązek postępowania w sposób zapewniający poszanowanie intymności i
godności pacjenta]
1. W celu realizacji prawa, o którym mowa w art. 20 ust. 1, osoba wykonująca zawód
medyczny ma obowiązek postępować w sposób zapewniający poszanowanie
intymności i godności pacjenta.
2. Osoby wykonujące zawód medyczny, inne niż udzielające świadczeń zdrowotnych,
uczestniczą przy udzielaniu tych świadczeń tylko wtedy, gdy jest to niezbędne ze względu na
rodzaj świadczenia lub wykonywanie czynności kontrolnych na podstawie przepisów o
działalności leczniczej. Uczestnictwo, a także obecność innych osób wymaga zgody
pacjenta, a w przypadku pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub
niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody, jego przedstawiciela ustawowego, i osoby
wykonującej zawód medyczny, udzielającej świadczenia zdrowotnego.
3. Do osób, o których mowa w ust. 2 zdanie drugie, stosuje się odpowiednio art. 13 i 14.
Art. 23 [Prawo pacjenta do dokumentacji medycznej]
1. Pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu
zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych.
2. Dane zawarte w dokumentacji medycznej podlegają ochronie określonej w niniejszej
ustawie oraz w przepisach odrębnych.
Art. 24 [Obowiązek przechowywania i udostępniania dokumentacji medycznej]
1. W celu realizacji prawa, o którym mowa w art. 23 ust. 1, podmiot udzielający
świadczeń zdrowotnych jest obowiązany prowadzić, przechowywać i udostępniać
dokumentację medyczną w sposób określony w niniejszym rozdziale oraz w ustawie z dnia
28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, a także zapewnić ochronę
danych zawartych w tej dokumentacji.
2. Do przetwarzania danych zawartych w dokumentacji medycznej, o której mowa w art. 25
ust. 1, w celu ochrony zdrowia, udzielania oraz zarządzania udzielaniem świadczeń
zdrowotnych, utrzymania systemu teleinformatycznego, w którym przetwarzana jest
dokumentacja medyczna, i zapewnienia bezpieczeństwa tego systemu, są uprawnione:
1) osoby wykonujące zawód medyczny;
2)
inne osoby wykonujące czynności pomocnicze przy udzielaniu świadczeń
zdrowotnych, a także czynności związane z utrzymaniem systemu teleinformatycznego, w
którym przetwarzana jest dokumentacja medyczna, i zapewnieniem bezpieczeństwa tego
systemu, na podstawie upoważnienia administratora danych.
3. Osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są obowiązane do zachowania w tajemnicy
informacji związanych z pacjentem uzyskanych w związku z wykonywaniem zadań. Osoby te
są związane tajemnicą także po śmierci pacjenta.
4.(uchylony)
5. Jeżeli podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych zawarł umowę o powierzeniu
przetwarzania danych osobowych, o której mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób
fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego
przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o
ochronie danych) (Dz.Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.3)1 ), zwanego dalej
„rozporządzeniem 2016/679”, realizacja tej umowy nie może powodować zakłócenia
udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności w zakresie zapewnienia, bez zbędnej
zwłoki, dostępu do danych zawartych w dokumentacji medycznej.
6. Podmiot, któremu powierzono przetwarzanie danych osobowych w związku z realizacją
umowy o powierzeniu przetwarzania danych osobowych, o której mowa w art. 28 ust. 3
rozporządzenia 2016/679, jest obowiązany do zachowania w tajemnicy informacji
związanych z pacjentem uzyskanych w związku z realizacją tej umowy. Podmiot ten jest
związany tajemnicą także po śmierci pacjenta.
7. W przypadku zaprzestania przetwarzania danych osobowych zawartych w dokumentacji
medycznej przez podmiot, któremu powierzono takie przetwarzanie, w szczególności w
związku z jego likwidacją, jest on zobowiązany do przekazania danych osobowych zawartych
w dokumentacji medycznej podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, który powierzył
przetwarzanie danych osobowych.
Art. 26 [Udostępnienie dokumentacji]
1. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną
pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez
pacjenta.
2. Po śmierci pacjenta dokumentacja medyczna jest udostępniana osobie upoważnionej
przez pacjenta za życia lub osobie, która w chwili zgonu pacjenta była jego przedstawicielem
ustawowym. Dokumentacja medyczna jest udostępniana także osobie bliskiej, chyba że
udostępnieniu sprzeciwi się inna osoba bliska lub sprzeciwił się temu pacjent za życia, z
zastrzeżeniem ust. 2a i 2b.
2a. W przypadku sporu między osobami bliskimi o udostępnienie dokumentacji medycznej,
zgodę na udostępnienie wyraża sąd, o którym mowa w art. 628 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w postępowaniu nieprocesowym na wniosek
osoby bliskiej lub osoby wykonującej zawód medyczny. Osoba wykonująca zawód medyczny
może wystąpić z wnioskiem do sądu także w przypadku uzasadnionych wątpliwości, czy
osoba występująca o udostępnienie dokumentacji lub sprzeciwiająca się jej udostępnieniu
jest osobą bliską.
2b. W przypadku gdy pacjent za życia sprzeciwił się udostępnieniu dokumentacji medycznej,
o którym mowa w ust. 2, sąd, o którym mowa w art. 628 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego, w postępowaniu nieprocesowym na wniosek osoby bliskiej,
może wyrazić zgodę na udostępnienie dokumentacji medycznej i określić zakres jej
udostępnienia, jeżeli jest to niezbędne:
1) w celu dochodzenia odszkodowania lub zadośćuczynienia, z tytułu śmierci pacjenta;
2) dla ochrony życia lub zdrowia osoby bliskiej.
2c. W przypadku wystąpienia do sądu z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2a albo 2b, sąd
bada:
1) interes uczestników postępowania;
2) rzeczywistą więź osoby bliskiej ze zmarłym pacjentem;
3) wolę zmarłego pacjenta;
4) okoliczności wyrażenia sprzeciwu.
3. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną
również:
1) podmiotom udzielającym świadczeń zdrowotnych, jeżeli dokumentacja ta jest
niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczeń zdrowotnych;
2) organom władzy publicznej, w tym Rzecznikowi Praw Pacjenta, Narodowemu
Funduszowi Zdrowia, organom samorządu zawodów medycznych oraz konsultantom w
ochronie zdrowia, a także Rzecznikowi Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, w
zakresie niezbędnym do wykonywania przez te podmioty ich zadań, w szczególności
nadzoru i kontroli;
2a) podmiotom, o których mowa w art. 119 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o
działalności leczniczej, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli na zlecenie
ministra właściwego do spraw zdrowia;
2b) upoważnionym przez podmiot, o którym mowa w art. 121 ustawy z dnia 15 kwietnia
2011 r. o działalności leczniczej, osobom wykonującym zawód medyczny, w zakresie
niezbędnym do sprawowania nadzoru nad podmiotem leczniczym niebędącym
przedsiębiorcą;
2c) Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, w zakresie niezbędnym do
wykonywania przez nią zadań określonych w art. 31n ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2019 r.
poz. 1373, z późn. zm.4)2 );
2d) Agencji Badań Medycznych w zakresie określonym ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o
Agencji Badań Medycznych (Dz.U. poz. 447 oraz z 2020 r. poz. 567);
3) ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, sądom, w tym sądom dyscyplinarnym,
prokuraturom, lekarzom sądowym i rzecznikom odpowiedzialności zawodowej, w związku
z prowadzonym postępowaniem;
4) uprawnionym na mocy odrębnych ustaw organom i instytucjom, jeżeli badanie zostało
przeprowadzone na ich wniosek;
5) organom rentowym oraz zespołom do spraw orzekania o niepełnosprawności, w
związku z prowadzonym przez nie postępowaniem;
6) podmiotom prowadzącym rejestry usług medycznych, w zakresie niezbędnym do
prowadzenia rejestrów;
7) zakładom ubezpieczeń, za zgodą pacjenta;
7a) komisjom lekarskim podległym ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
wojskowym komisjom lekarskim oraz komisjom lekarskim Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, podległym Szefom właściwych Agencji;
8) osobom wykonującym zawód medyczny, w związku z prowadzeniem procedury
oceniającej podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych na podstawie przepisów o
akredytacji w ochronie zdrowia albo procedury uzyskiwania innych certyfikatów jakości, w
zakresie niezbędnym do ich przeprowadzenia;
9) wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w
art. 67e ust. 1, w zakresie prowadzonego postępowania;
10) spadkobiercom w zakresie prowadzonego postępowania przed wojewódzką komisją
do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1;
11) osobom wykonującym czynności kontrolne na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia
28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, w zakresie niezbędnym do
ich przeprowadzenia;
12) członkom zespołów kontroli zakażeń szpitalnych, o których mowa w art. 14 ustawy z
dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u
ludzi (Dz.U. z 2019 r. poz. 1239 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284, 322, 374 i 567), w zakresie
niezbędnym do wykonywania ich zadań.
3a. Dokumentacja medyczna podmiotów leczniczych, o których mowa w art. 89 ust. 1 i 3
ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, instytutów badawczych, o których
mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. z 2019 r.
poz. 1350 i 2227 oraz z 2020 r. poz. 284), i innych podmiotów udzielających świadczeń
zdrowotnych uczestniczących w przygotowaniu osób do wykonywania zawodu medycznego i
kształceniu osób wykonujących zawód medyczny jest udostępniana tym osobom wyłącznie
w zakresie niezbędnym do realizacji celów dydaktycznych.
3b. Osoby, o których mowa w ust. 3a, są obowiązane do zachowania w tajemnicy informacji
zawartych w dokumentacji medycznej, także po śmierci pacjenta.
4. Dokumentacja medyczna może być udostępniona także szkole wyższej lub instytutowi
badawczemu do wykorzystania w celach naukowych, bez ujawniania nazwiska i innych
danych umożliwiających identyfikację osoby, której dokumentacja dotyczy.
5. Elektroniczna dokumentacja medyczna, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 28
kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia, jest udostępniana na zasadach
określonych w przepisach tej ustawy, ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy z dnia 6 września
2001 r. – Prawo farmaceutyczne.
Art. 27 [Sposób udostępniania dokumentacji medycznej]
1. Dokumentacja medyczna jest udostępniana:
1) do wglądu, w tym także do baz danych w zakresie ochrony zdrowia, w miejscu
udzielania świadczeń zdrowotnych, z wyłączeniem medycznych czynności ratunkowych,
albo w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, z zapewnieniem
pacjentowi lub innym uprawnionym organom lub podmiotom możliwości sporządzenia
notatek lub zdjęć;
2) przez sporządzenie jej wyciągu, odpisu, kopii lub wydruku;
3) przez wydanie oryginału za potwierdzeniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po
wykorzystaniu, na żądanie organów władzy publicznej albo sądów powszechnych, a także
w przypadku gdy zwłoka w wydaniu dokumentacji mogłaby spowodować zagrożenie życia
lub zdrowia pacjenta;
4) za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej;
5) na informatycznym nośniku danych.
2. Zdjęcia rentgenowskie wykonane na kliszy, przechowywane przez podmiot udzielający
świadczeń zdrowotnych, są udostępniane za potwierdzeniem odbioru i z zastrzeżeniem
zwrotu po wykorzystaniu.
3. Dokumentacja medyczna prowadzona w postaci papierowej może być udostępniona przez
sporządzenie kopii w formie odwzorowania cyfrowego (skanu) i przekazanie w sposób
określony w ust. 1 pkt 4 i 5, na żądanie pacjenta lub innych uprawnionych organów lub
podmiotów, jeżeli przewiduje to regulamin organizacyjny podmiotu udzielającego świadczeń
zdrowotnych.
4. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych prowadzi wykaz zawierający następujące
informacje dotyczące udostępnianej dokumentacji medycznej:
1) imię (imiona) i nazwisko pacjenta, którego dotyczy dokumentacja medyczna;
2) sposób udostępnienia dokumentacji medycznej;
3) zakres udostępnionej dokumentacji medycznej;
4) imię (imiona) i nazwisko osoby innej niż pacjent, której została udostępniona
dokumentacja medyczna, a w przypadkach, o których mowa w art. 26 ust. 3 i 4, także
nazwę uprawnionego organu lub podmiotu;
5) imię (imiona) i nazwisko oraz podpis osoby, która udostępniła dokumentację
medyczną;
6) datę udostępnienia dokumentacji medycznej.
Art. 29 [Przechowywanie dokumentacji medycznej]
1. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych przechowuje dokumentację medyczną przez
okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu, z
wyjątkiem:
1) dokumentacji medycznej w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub
zatrucia, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym nastąpił zgon;
1a) dokumentacji medycznej zawierającej dane niezbędne do monitorowania losów krwi i
jej składników, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu;
2) zdjęć rentgenowskich przechowywanych poza dokumentacją medyczną pacjenta,
które są przechowywane przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
którym wykonano zdjęcie;
3) skierowań na badania lub zleceń lekarza, które są przechowywane przez okres:
a) 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym udzielono świadczenia
zdrowotnego będącego przedmiotem skierowania lub zlecenia lekarza,
b) 2 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono skierowanie – w
przypadku, gdy świadczenie zdrowotne nie zostało udzielone z powodu niezgłoszenia
się pacjenta w ustalonym terminie, chyba że pacjent odebrał skierowanie;
4) dokumentacji medycznej dotyczącej dzieci do ukończenia 2. roku życia, która jest
przechowywana przez okres 22 lat.
2. Po upływie okresów wymienionych w ust. 1 podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych
niszczy dokumentację medyczną w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta, którego
dotyczyła. Dokumentacja medyczna przeznaczona do zniszczenia może być wydana
pacjentowi, jego przedstawicielowi ustawowemu lub osobie upoważnionej przez pacjenta.
3. Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1, do postępowania z dokumentacją
medyczną będącą materiałem archiwalnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca
1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z 2020 r. poz. 164), stosuje się
przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 i 2b tej ustawy.
Art. 31 [Sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarza]
1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mogą wnieść sprzeciw wobec opinii albo
orzeczenia określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i
lekarza dentysty, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta
wynikające z przepisów prawa.
2. Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za
pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii albo
orzeczenia przez lekarza orzekającego o stanie zdrowia pacjenta.
3. Sprzeciw wymaga uzasadnienia, w tym wskazania przepisu prawa, z którego wynikają
prawa lub obowiązki, o których mowa w ust. 1.
4. W przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 3 sprzeciw jest zwracany osobie,
która go wniosła.
5. Komisja Lekarska na podstawie dokumentacji medycznej oraz, w miarę potrzeby, po
przeprowadzeniu badania pacjenta, wydaje orzeczenie niezwłocznie, nie później niż w
terminie 30 dni od dnia wniesienia sprzeciwu.
6. Komisja Lekarska wydaje orzeczenie bezwzględną większością głosów w obecności
pełnego składu tej komisji.
7. Od rozstrzygnięcia Komisji Lekarskiej nie przysługuje odwołanie.
8. Do postępowania przed Komisją Lekarską nie stosuje się przepisów Kodeksu
postępowania administracyjnego.
9. Przepisów ust. 1-8 nie stosuje się w przypadku postępowania odwoławczego w
odniesieniu do opinii i orzeczeń, uregulowanego w odrębnych przepisach.
Art. 33 [Prawo do kontaktu osobistego z innymi osobami]
1. Pacjent podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i
całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma
prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami.
2. Pacjent ma prawo do odmowy kontaktu z osobami wymienionymi w ust. 1.
Art. 34 [Prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej]
1. Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej.
2. Przez dodatkową opiekę pielęgnacyjną, o której mowa w ust. 1, rozumie się opiekę, która
nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym także opiekę sprawowaną nad
pacjentem
małoletnim
albo
posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu
niepełnosprawności oraz nad pacjentką w warunkach ciąży, porodu i połogu.
3. Przez dodatkową opiekę pielęgnacyjną sprawowaną nad pacjentem małoletnim lub
posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, w podmiocie leczniczym,
o którym mowa w art. 33 ust. 1, rozumie się również prawo do pobytu wraz z nim
przedstawiciela ustawowego albo opiekuna faktycznego.
Art. 35 [Koszty realizacji praw, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1]
1. Pacjent ponosi koszty realizacji praw, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1, jeżeli
realizacja tych praw skutkuje kosztami poniesionymi przez podmiot leczniczy wykonujący
działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w
rozumieniu przepisów o działalności leczniczej.
2. Wysokość opłaty rekompensującej koszty, o których mowa w ust. 1, ustala kierownik
podmiotu, uwzględniając rzeczywiste koszty realizacji praw, o których mowa w art. 33 ust.
1 i art. 34 ust. 1.
3. Informacja o wysokości opłaty, o której mowa w ust. 2, oraz sposobie jej ustalenia, a także
o uprawnieniach wynikających z ust. 4, jest jawna i udostępniana w lokalu zakładu
leczniczego podmiotu, o którym mowa w ust. 1.
4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, o której
mowa w art. 34 ust. 3.
Art. 36 [Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej] Pacjent przebywający w podmiocie
leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe
świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do opieki
duszpasterskiej.
Art. 37 [Umożliwienie kontaktu z duchownym] W sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia
lub zagrożenia życia podmiot, o którym mowa w art. 33 ust. 1, jest obowiązany umożliwić
pacjentowi kontakt z duchownym jego wyznania.
Art. 38 [Koszty realizacji praw pacjenta, o których mowa w art. 36 i 37] Podmiot
leczniczy ponosi koszty realizacji praw pacjenta, o których mowa w art. 36 i 37, chyba że
przepisy odrębne stanowią inaczej.
Art. 39 [Depozyt] Pacjent przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność
leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu
przepisów o działalności leczniczej ma prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w
depozycie. Koszty realizacji tego prawa ponosi ten podmiot, chyba że przepisy odrębne
stanowią inaczej.